Las Bielański Foto i Grafika

Od lat mieszkam na Bielanach, do lasu mam 5 minut spacerkiem. Kocham go, jest piękny i trzeba mu poświęcić troszeczkę słów. Zapraszam 

07_bielany-karuzela (pocztówka wyd. 1951r.)

1

Las Bielański  – rezerwat przyrody położony w północnej części Warszawy, na Bielanach.

Las Bielański jest pozostałością dawnej średniowiecznej Puszczy Mazowieckiej. Poprzez Park Młociński i Las Młociński wąskim przesmykiem łączy się z Puszczą Kampinoską, z której czasami docierają tu dziki, jelenie, sarny, lisy, zające, a nawet łosie. Na stałe w mniej dostępnych fragmentach lasu mieszkają kuny, wiewiórki i różnego rodzaju ptaki, między innymi dzięcioł czarny – symbol Lasu Bielańskiego. Stwierdzono gniazdowanie 40 gatunków ptaków. Celem ochrony jest zachowanie wartości społecznych i krajobrazowych Lasu Bielańskiego, w tym fragmentu skarpy wiślanej.

bielany-klasztor2

Historia

Początki dziejów Lasu Bielańskiego związane są historią średniowiecznej wsi Polków, która była własnością książęcą, a w XVII wieku po przeniesieniu stolicy do Warszawy, aż do rozbiorów należała do królów Polski. W XVII wieku powstał tu zespół klasztorny kamedułów na Bielanach. W czasie rozbiorów w pobliżu zbudowano osiedle dla rodzin carskich żołnierzy. Obecnie na terenie tego osiedla rośnie 80-letni las robiniowy.

Od XIX wieku las pełnił funkcje rekreacyjne dla mieszkańców Warszawy. Po II wojnie światowej Las znalazł się w obszarze miasta. Powstał tu Park Kultury ze sławną karuzelą. Napływ odpoczywających i bawiących się ludzi powodował niszczenie naturalnego środowiska leśnego. By chronić unikatową przyrodę w 1973 roku utworzono rezerwat i rozpoczęto likwidację Parku Kultury, który zamknięto na wniosek władz Warszawy w październiku 1986 r.

zw-bielany

Taras bielański

Najwyżej położony taras to fragment równiny polodowcowej porośniętej grądem wysokim. Równinę przecina dolina erozyjna wykorzystywana przez Potok Bielański. Strumień wciął się w głąb równiny morenowej. W stosunkowo miękkich, łatwo ulegających erozji osadach polodowcowych wyrzeźbił dolinę oraz wąwozy i kręte jary. Pierwotnie źródła potoku znajdowały się w rejonie Wawrzyszewa, a ujście do Wisły w rejonie wzgórza klasztornego. Tam wody potoku spiętrzał system zapór i kaskad poruszających koła młyńskie i tworzących stawy rybne. Na skutek prowadzonych prac melioracyjnych Potok Bielański został skanalizowany i podłączony do kolektora. Stawy przestały istnieć, a wskutek obniżenia poziomu wód gruntowych potok zamienił się w okresowy strumień. Na tarasie bielańskim na Polkowej Górze znajduje punkt widokowy. W pobliżu tego miejsca znajdowała się średniowieczna osada Polków.

Wysoczyzna polodowcowa kończy się na skarpie, której wysokość sięga 100 m n.p.m., jednocześnie wyniesiona jest na 20 m w stosunku do doliny Wisły. Skarpa przecina dalej lewobrzeżną Warszawę w kierunku południowo-wschodnim, równolegle do koryta Wisły. Jest wyraźnie widoczna na wysokości Cytadeli, Starego Miasta, Łazienek, Królikarni na Ursynowie i w Natolinie.

Rys_SWw14

Taras pradoliny Wisły

Poniżej bielańskiego, leży piaszczysty taras, pokryty niegdyś ruchomymi wydmami wypełniającymi szeroką pradolinę Wisły. Kilkanaście tysięcy lat temu wydmy zostały unieruchomione roślinnością. Dziś tworzą piaszczyste wydłużone pagórki, najlepiej widoczne w południowej części lasu od strony ulicy Podleśnej. W tej części lasu dużą domieszkę drzewostanu stanowi sosna.

 

Ustronie Polkowej Góry od 1643 roku służyło kamedułom, sprowadzonym tu przez Władysława IV, który sfinansował tzw. erem, czyli pustelnię, zgodnie z wymaganiami wyjątkowo surowej reguły zakonnej. W następnych latach królowie i inni możnowładcy fundowali kamedułom eremitoria – domki, w których pojedynczo zamieszkiwali bracia. Zachowały się one do dziś, podobnie jak barokowy kościół budowany w latach 1659 – 1758. Biały kolor kamedulskich habitów dał początek nazwie dzielnicy: Bielany. Szczyt świetności klasztoru przypada na drugą połowę XVIII wieku, ale już od końca XVII stulecia ciągnęły tu pielgrzymki do słynącego łaskami obrazu św. Bonifacego. Zakon, po Powstaniu Styczniowym 1863 roku stopniowo likwidowany przez władze carskie, najdłużej trwał w Lesie Bielańskim, ale i stąd w roku 1904 wyprowadzono ostatnich trzech, sędziwych już braci.

Informacje zaczerpnięte z internetu, min. Wikipedia

l_b_14

w-lesie-bielac584skim-w-dni-c59bwic485teczne-1930-r

2 responses to “Las Bielański Foto i Grafika

  1. Kocham zdjęcia z przeszłości, pokazują tak dużo. Są stare, a jednak są nam tak bliskie, przez to, że ukazują miejsca, które znamy teraz. Czasami nawet się one nie różnią od teraźniejszości :) Zabudowy z lotu ptaka też wyglądają interesująco, szkoda, że nigdy tam nie byłam :)

  2. Oj tak Asiu, popieram ponieważ i ja lubuję się w fotografii z przeszłości, najlepiej zaglądać i szukać w NAC, tam istna piękna kopalnia fotograficzna :) .. las bielański jest ogromny i przepiękny, i pomimo, że tyle lat mieszkam obok to nie znam go w całości, nie sposób było zajrzeć w każdy zakątek :) .. pomimo, że jest zaliczony do parków przyrody to cały czas coś się w nim dzieje .. dziękuję za odwiedziny i serdecznie pozdrawiam :)

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s